Goor
Wat een verrassing, niet heus, dat het vanmorgen sneeuwde en in de loop van de dag werd het zelfs helemaal wit. Maar soit, we zijn in het gehucht Mans. Dat hoort bij de gemeente Dyo. Nou kom ik wel eens vaker in Mans. Er staan namelijk een aantal prachtige oude boerderijen waarin/uit nog steeds geboerd wordt. Vandaag zag ik op een cour dit vierkante geval. Een wel zeer kunstig opgestapelde mesthoop. Vroeger kon je zo'n bult ook zien bij boerderijen in Drenthe, maar deze is toch wel een hele mooie.
Tenminste als je er gevoelig voor bent. Minder mooi, zeg maar goor, vind ik het bord als je Mans komt binnenrijden. Het is dat ik het niet in de auto heb, maar een emmer met een borstel en warm cif-sopje zou wonderen kunnen doen. Toch gek dat daar en trouwens bijna overal, niemand er oog voor heeft. En het is nog wel een antiek bord ook.
Het nieuws van vandaag is dat de lente nog niet in zicht is. Even was er vanmiddag wat zon, maar daar moet je je niet teveel van voorstellen. Het blijft gewoon winters met 's nachts lichte vorst. De natuur slaapt nog, nou vooruit in de tuin bloeien heel voorzichtig een paar primula's en winterviooltjes. Heb zo langzamerhand wel zin om buitenom weer eens aan de gang te kunnen gaan. Om te snoeien bijvoorbeeld. Zeker als je die bomen bij Jean-Louis ziet. Daar mogen hier en daar wel wat takjes af. Maar ook bij mezelf zijn een aantal vruchtbomen er aan toe. Het probleem is echter dat ik nogal van de koukleumige ben. Dat klinkt misschien een beetje aanstellerig zielig, maar het is gewoon bij mij een lichamelijke reactie waar ik niets aan kan doen, denk ik. Enfin, het wachten is dus op beter nieuws.
Aan een drukke doorgaande straat in Charolles, de Rue Général Leclerc, ligt de prachtige slagerswinkel van monsieur Jean-Paul Courtois. Een vakman pur sang. Als je jezelf voor de zondag wilt trakteren, moet je bij hem bijvoorbeeld eens een charolais biefstuk kopen. Trouwens alles wat hij heeft is geweldig. In Le Journal las ik dat hij twee weken geleden weer eens een diploma heeft gekregen, ditmaal van:
Gilles Degueurce, président de la Société d'agriculture et du Festival du bœuf, et M. Hubert Burtin, responsable de l'organisation du concours d'animaux de boucherie, qui sont venus lui remettre le diplôme. Kan niet anders zeggen: félicitations en hopelijk, dat zeg ik ook uit eigenbelang, nog lang goede zaken ! 
Uitgerekend op mijn vrije dag regent het ! Hoe moet ik nu mijn lenzen uitproberen ? Dan maar met de camera op statief en een grote roodwitte paraplu de moestuin in. De paarden zien me vanuit de wei aankomen. Zo'n paraplu hebben ze nog nooit gezien en ze zijn nieuwsgierig. Als ik wat begin te wapperen met het ding, gaan ze er als een speer vandoor om even later toch weer terug te komen. Heb een tijdje met de macro in de aanslag onder de paraplu staan wachten tot de druppel zou vallen. Nou mooi niet. Maar goed, hij doet het wel, die macro, en daar ging het om. 
Vanmorgen kreeg ik van Cdiscount per mail bericht dat mijn nieuwe camera Canon EOS 450D afgeleverd is aan de transporteur en binnen 48 uur (behoudens weekend) in mijn bezit zal zijn. Aaarghh ! Dat wordt dus volgende week, dacht ik. Maar nee, even later staat de postbode voor de deur met het beloofde pakket. Fijn om uit te pakken, de accu laden, lenzen bekijken etc. Eind van de middag had ik de boel al redelijk in de smiezen en kon ik in Bois-Sainte-Marie nog mooi de Romaanse kerk uitproberen. Gelijk maar een HDR-opname gemaakt met de standaardzoomlens (Canon EF-S 18-55mm 1:3.5-5.6 IS). Ben blij dat de groothoek goed genoeg is. Enfin, komende tijd is het verder stoeien. Ben benieuwd hoe de Sigma Zoom 70-300mm F4-5.6 DG APO Macro-lens het gaat doen. Ik zet die technische details er maar bij omdat ik weet dat er mensen zijn die daarin geïnteresseerd zijn. En o ja, die kerk is niet verkeerd, qua kerk dan.
Vergeet bijna te vertellen dat het al twee dagen met 8ºC en zon overdag zeer aangenaam is. Daarnaast merk je dat de dagen gaan lengen. Pas om 18.00u begint het donker te worden. Zoals hier in de Rue Gambetta in Charolles. Een smalle straat met veel verkeer richting Mâcon. De middenstand is er daardoor dun gezaaid, sterker nog veel winkels hebben er hun deuren definitief gesloten. Neem deze bijvoorbeeld, een voor de chasse, de pêche en coutellerie. Met andere woorden je kon er messen, vishengels en ook geweren kopen. Op de ronde muur is kunstig een jachttafereel met wilde zwijnen geschilderd. Dat het echt mooi is kan ik niet zeggen en trouwens door de afbladdering wordt het er niet beter van. Enfin, laat ik niet te negatief zijn, Charolles heeft een prachtige nostalgische straatverlichting. 
Dit is de haai van Neil en Janet. In september vorig jaar heb ik hem naar hun nieuwe huis in Saint Germain gebracht en hij staat daar nu prachtig. Haaien zullen wel niet in de Noordzee zwemmen maar zeetong wel.
In een verhaal van Johannes van Dam lees ik iets over zeetong wat ik nooit geweten heb. 
In de paaitijd tussen februari en juli hoort deze vis niet gevangen te worden en geldt de code: afblijven, om op die manier de visstand op peil te houden. Als je dus, al of niet in een restaurant, in deze periode verse zeetong eet, ben je onoorbaar bezig. Dat is toch wel iets om over na te denken.
Ik zal het verhaal over de kastanjeboom afsluiten. De ellende van gisteren heb ik bewust in het Frans geschreven omdat er ook veel Fransen op de Herberg kijken. Zij weten nu precies waar ik het over heb. Daarom ook dank voor de reacties in de Franse taal. Het verhaal met de foto's heb ik doorgestuurd naar twee regionale kranten. Zal me benieuwen of het geplaatst wordt, want de stukjes zijn hier in de regel allemaal poeslief. Je zou namelijk eens iemand op de tenen kunnen trappen. Goed, life goes on. Morgen verwacht ik mijn nieuwe camera. Een Canon 450 D. De 'oude' Panasonic DMC-TZ3 verdwijnt trouwens echt niet in de kast, want als ik zo eens naar de foto van vandaag kijk, moet die Canon van goeden huize komen. Ook dat zal me benieuwen, al heb ik er wel meer vertrouwen in.
Massacre à la tronçonneuse
Het is koud en het laagje sneeuw op de bomen is bevroren. Met op de achtergrond het donkere sparrenbos van Dyo krijg je met deze witte eikenbomen een apart effect. Over bomen gesproken, er is in het dorp iets gaande over een majestueuze 
Tussen de middag scheen even de zon en voordat ik er erg in had was hij al weer weg. Dan maar in de auto om de witte wijnvoorraad aan te vullen in de cave van Charnay. Vaak pik ik eventjes het landschap van de Beaujolais mee en ook daar zijn de noordhellingen besneeuwd. 
Hier en daar zijn wijnboeren druivenstokken aan het snoeien. De twijgen worden direct in een metalen kruiwagen verbrand. Tot ver in de omtrek zie je dan blauwe rookpluimen in de wijngaarden. Een mooi gezicht. We zijn trouwens in Emeringes, een dorpje vlakbij Juliénas. Achter de kerk ligt een kasteeltje. Dat zeg ik er maar bij, want anders zou je kunnen denken dat er met die torens drie kerken staan.
Het hoeft voor mij niet meer. Ik bedoel als vrienden uit Nederland op bezoek komen vraag ik altijd of ze een paar flinke stukken Hollandse belegen boerenkaas voor me willen meebrengen. Wat is namelijk het geval ? Zo'n zes weken geleden zijn 
Het blijft onder nul en een beetje sneeuw kan er ook nog wel bij. 
Het DvhN schrijft zelfs 'bereidbaar'. Kent u die uitdrukking ? De meeste wegen zijn weer bereidbaar ? Ik niet. Gezien de positie van letters op het toetsenbord kan hier geen sprake zijn van een typefout. Nee het moet een verloedering van de Nederlandse taal zijn, een journalistieke dwaling en op zich is dat natuurlijk wel weer nieuws. Nog een feine voortzetting verder.
Ietsje minder bewolkt, maar nog geen zon en daardoor ook vandaag een min-temperatuur. In het dorp zijn twee geitenkaas-boerderijen en ik denk dat die mensen zich in de handen wrijven. Afgelopen zaterdag is namelijk officieel gepubliceerd dat de Charolais geitenkaas vanaf nu zijn AOC (appellation d'origine contrôlée) heeft. 
De 46e AOC-kaas in Frankrijk en men is trots, want de strijd heeft twintig jaar geduurd. Afgelopen jaar is er zo'n 60 ton chèvre Charolais geproduceerd en dat is weinig. Erg weinig zelfs als je het vergelijkt met de Comté (48000 ton), de Roquefort (19000 ton) of de Cantal (17000 ton). Enfin, klein maar fijn zullen we maar zeggen, we drinken er een op. Bijvoorbeeld een witte Montagny, die smaakt heerlijk bij zo'n kaasje.
Weer terug naar vroeger en ik hoef denk ik niet uit te leggen waarom. De meest gangbare dia-rolletjes waren toen het gele Kodak- en het groene Fujicolordoosje. Die kleuren kwamen ook terug in de dia's. Deze dia (1987) is er een van Fujicolor en heeft duidelijk een groenblauwe kleur. De camera was een Asahi Pentax spiegelreflex. Heb hem trouwens nog in een koffer ergens in een kast liggen. Dat was met verschillende lenzen en hulpstukken een heel gesjouw. Niet te vergelijken met de lichte Samsung compactcamera die ik nu in mijn broekzak of jas draag. 
Toch begin ik weer te twijfelen, ik bedoel die oude Pentax maakte haarscherpe foto's en door de zoeker kon je ook precies zien wat je deed. Nu moet ik me redden met een digitaal beeldschermpje en of over de camera 
Bewolkt, somber en koud weer, dus ideaal om verder te gaan met het scannen van dia's. Het heeft ook wel iets grappigs om in de winter foto's te laten zien van de zomer. Het ding doet het, ook gezien de reacties, trouwens prima. Goed, we schrijven 1982 en zijn op een camping in de Provence met uitzicht op de Mont Ventoux. Vaak geweest en altijd mooi weer. Ben er later wel eens terug geweest om te kijken of ik er misschien wilde wonen. Vond het er te druk en te warm en heb toen gekozen voor de Brionnais. Enfin, indertijd had ik een CX-Break. Een gevaarte met een enorme laadruimte,
zodat de hele handel aan kampeerspullen en kinderen makkelijk mee kon. Hij bleef, ondanks het gewicht, gewoon over de weg zoeven. Eén ding viel me van die auto tegen. Dat was het dashboard. Allemaal plastic, geen nostalgie. Dat was wel anders met al die mechanische schuifjes en knopjes op de DS.
Nieuwjaarsreceptie vandaag van Saint Germain in la Salle des Fêtes in Dyo.
Een receptie kun je het eigenlijk niet noemen 
want zo'n driekwart van het dorp komt bij elkaar om als één grote familie met elkaar te eten en te drinken. De burgemeester houdt nog wel een toespraak en Jean Plassard krijgt de zilveren eremedaille van verdienste van het canton opgespeld. De nieuwe bewoners worden verwelkomd en dan is het van half twee tot zes uur aan tafel. Gezellig ! 
Vanmorgen even wat zon en dan trekt het weer dicht. Het moet dan maar deze foto worden want ik ben al wel vier keer bij die oude boerderij geweest in Vareilles. De boerderij behoorde vroeger bij het Château de Drée in Curbigny. Sta er een eind vandaan op een landweg en mijn auto ziet eruit alsof ik een moddersurvival in de Ardennen gedaan heb. Daar kan ik met goed fatsoen niet meer bij een wasserette mee aankomen. Maar ja, vanuit dit standpunt kun je wel goed zien dat die pigeonnier hartstikke scheef staat. Hij is keurig gerestaureerd en er staat ook een voor mij onbekend bordje bij. Dat zoeken we even op. 
Créée par la loi du 2 juillet 1996, la
Fondation du Patrimoine est un organisme privé indépendant à but non
lucratif, dont la vocation est de défendre et de valoriser un
patrimoine en voie de disparition non protégé par l'Etat, le "
patrimoine de proximité ", qui est un patrimoine non classé ou inscrit. Het is dus geen officieel beschermd monument, maar een privé-initiatief voor het in stand houden van dit erfgoed. Dan vraag ik me af of de staat misschien gedacht heeft van daar beginnen wij niet aan, want die duiventoren zou wel eens kunnen omdonderen.
In 1984 kocht ik voor de fun mijn eerste DS. Het was een ID21F-Break, al vijftien jaar oud én met de nodige roest. Dacht toen nog van die laat ik voor het oog even overblazen. Dat is een bekende term in de carrosseriebranche. Dus naar Koos, later noemde ik hem overigens 'mijn' autospuiter. Wat zegt Koos ? Daar begin ik niet aan ! Dat is weggegooid geld, want over een jaar kom je terug omdat het met die roest nog veel erger geworden is. Enfin, lang verhaal kort die auto is helemaal gesloopt, gezandstraald, primer, dubbelgelakt etc. Als nieuw! En rijden deed hij geweldig, makkelijk 140. Er zat zelfs een soort turbo op, want als je plankgas gaf bij het inhalen, dan accelereerde je heel snel voorbij. 
Ben er een aantal jaren mee op vakantie geweest in Frankrijk, zoals hier op een camping in de omgeving van Perpignan. Er knapte me daar trouwens een slang van het hydraulische systeem. Tja, dan komt hij niet meer omhoog en de remmen doen het ook niet. Zelf herstellen bleek een mission impossible. Garage gebeld, nou ja dat heb ik laten doen door de receptie van de camping, want mijn Frans hield toentertijd zo'n beetje op bij bonjour en s'il vous plaît. Goed, de monteur, ja die kwam, krikt hem met een balk omhoog en na een paar uur heeft hij het voor elkaar. Fijn, alleen door die balk is de ophanging van een portier en spatbord niet helemaal meer zoals het zou moeten zijn. Heb dat maar zo gelaten, want als er één crime is aan een DS dan is het wel het afhangen van portieren en spatborden. Hoe beviel het kamperen ? Och wel leuk, maar ik moet er nu niet meer aan denken !
Zo de scanner is binnen en ik kan aan de gang. Zal eerst een drieluik afronden van romaanse kerken in de Brionnais. Er liggen er zo'n dertig verspreid in een straal van ongeveer vijftien kilometer. Dat zijn er nogal wat. Een hele mooie vind ik die van Anzy-le-Duc met aan de buitenkant een prachtig timpaan boven de ingang. Ook de kapitelen binnen zijn erg fraai, mooier dan die van Saint Germain en Varenne l'Arconce. 
Storend zijn wel de vele luidsprekers aan de wanden.
Vraag me af waarom dat nodig is, want de kerk heeft een geweldige 
Via de mail krijg ik bericht dat de scanner binnen 48 uur door vervoersdienst Kiala afgeleverd gaat worden bij, ja echt waar, de mercerie-chapellerie in La Clayette. Dat is een garen, band en hoedenwinkel. Ben daar wel eens geweest voor een 
Ze beloven dat hij er binnen vier dagen is, maar dat moet je gewoon niet geloven. Geen scanner vandaag, aarghh ! Nou ja goed, dan maar om tot rust te komen naar de romaanse kerk van Varenne-l'Arconce. Achter het altaar staat nog de kerststal en hier en daar wat kerstversiering. Dat mag dus ook wel wat sneller, we zijn al een maand verder, toch ? Maar och, eigenlijk vind ik dat van een kerk niet zo erg. Het hoeft ook allemaal niet zo snel. 
Morgen verwacht ik met de pakketdienst de dia-scanner. Ben alvast naar de, zal het maar rommelkamer noemen geweest en ik blijk zelfs twee kisten met dia's te hebben. Daar is dus geen beginnen aan. Ik bedoel, wil je er een beetje lol aan houden om een en ander te digitaliseren dan zal ik streng moeten selecteren en zelfs dat is al een hele klus. Heb al een beetje rondgesnuffeld en ik denk dat er wel een paar uit Frankrijk bij zullen zijn om er hier af en toe een verhaaltje over te schrijven.
Er was eindelijk weer zon vandaag en vanuit het atelier zag ik dat iemand in de verte een fikje aan het stoken was. Alhoewel, zeg maar rustig fik. Denk dat hij dat niet voor niks op zondag doet. Nu heeft Lucas me al een aantal keren gezegd om eens aan de gang te gaan met 
Een gewoon huis in Saint Julien de Civry met een bijzondere verfraaiing boven de voordeur. Het doet op het eerste gezicht een beetje kitscherig aan, zeker met zo'n nieuwe deur. Als het een oude was geweest, ziet het er heel anders uit. Maar goed, ik vind het toch wel mooi. Ik neem aan dat het tafereel binnenin een uitbeelding is van een bepaald beroep. Moeilijk te zien wat het nou precies is. Een schrijnwerker ? Wellicht dat iemand het herkent, anders zal ik eens aan Harm vragen. Schat in dat hij het kan weten, 
Waarom niet, ik doe gewoon nog een sneeuwfoto. Er ligt weliswaar niet veel meer, maar ik kan toch moeilijk met een mistfoto aankomen. De hele dag zat het hier namelijk potdicht en dan zit je de hele dag binnen. Hooguit ga je nog even naar de winkel. Nu zijn er Nederlanders die in Frankrijk uitsluitend naar de supermarkt gaan om daar van alles uit de zelfbedieningschappen te kunnen pakken. Waarom kopen ze bijvoorbeeld geen kaas bij de verse snijafdeling ? Nou dat komt omdat de juffrouw aan de andere kant in het Frans tegen je gaat praten. Dat is een beetje eng, want ze zegt op een gegeven moment iets als "sasserattoe" of "avecsousi". Huh ? Kijk als ze nu zou vragen: "quelque chose d'autre ?", ja oké dan begrijp je het en zeg je: "non merci, c'est tout". Maar ze vraagt het op een andere manier. Ik zal het nu goed schrijven: "ça sera tout ?" of "et avec ceci ?" Ze bedoelt dus of ze misschien nog een ander stuk kaas voor je kan afsnijden. Het is gewoon een sympathieke manier van aansmeren.
Aan de vorm van het dak kun je zien dat dit een oud pand is. Wel mooi met die luiken en ramen. Het ligt naast de kerk in Briant en op de brievenbus staat dat hier de pastoor woont. Dat lijkt me sterk. Het lijkt me meer iets voor een.. ja voor wie eigenlijk ? Een chique iemand? Hoeft denk ik niet, maar zo'n pand heeft wel uitstraling. In de Tweede Kamer hadden ze het gisteravond trouwens over niet sjiek. Ik zal hier niet mijn mening gaan ventileren over het beschamende debat, maar één ding viel me op. Het ging ongeveer zo: Meneer Rutte waarom kijkt u mij niet aan ? U wandelt, met uw hoofd omhoogstarend naar het plafond rond terwijl ik antwoord geef op uw vraag. Dat vind ik niet sjiek van u ! Maar mevrouw Hamer, dat doe ik altijd en als ik u niet aankijk wil dat niet zeggen dat ik niet naar u luister. Integendeel, ik luister zelfs heel goed.
De dooi heeft ingezet en het witte landschap verdwijnt als eh... sneeuw voor de zon. Wat zien we op de foto ? Door het tegenlicht lijken het koeien, maar het zijn charolais schapen. 
Hoef er niet meer over te zeuren, want er is vanmiddag een paar uur zon geweest. Niet fameus maar toch. Moeilijk vind ik het om met die sneeuw diepte in de foto's te krijgen. Het lijkt zo eendimensionaal onecht, net alsof die koeien er op geplakt zijn. Met zon en wolken krijg je meer schaduwen en dan is het makkelijker. Enfin, het blijft voorlopig binnenzitweer. Ben bezig om mijn PC's te herorganiseren. Dat is een soort van boekhoudertje spelen. Niet leuk maar wel eens een keer nodig. Ook wil ik eens aan de gang met een kist oude dia's. Ik bedoel om die zelf te digitaliseren. Dat kun je doen met een daarvoor speciaal geschikte dia- en negatiefscanner. Bij de Expert in La Clayette hadden ze hem niet en ook niet bij LeClerc in Paray-le-Monial. Tja, het is behelpen hier wat betreft je computerbenodigdheden. Dat wordt dan weer een ritje naar Mâcon. Of dat morgen lukt is nog maar de vraag, het gaat namelijk weer sneeuwen. Ja echt, blijkbaar is de hoeveelheid die er nu ligt nog niet voldoende.
Weer niet gelukt vandaag met die zon, nog altijd grijs en koud. Och, waarom zou ik me er ook druk om maken, de elfstedentocht gaat immers ook niet door. Dat is veel erger. Niet dat ik er aan moet denken om zelf mee te doen, nee ik bedoel om naar te kijken. Het is toch knap lullig dat die tocht al dertien jaar lang niet meer is uitgezonden. De boosdoener zal de sneeuw zijn. Ja oké die ontregelt hier ook het een en ander. Misschien dat het vanaf woensdag gaat dooien en dat schijnt de kans op alsnog een elfstedentocht te vergroten. Tenminste als het daarna weer gaat vriezen. Ja als, wat heb ik aan als, moet dat de moed erin houden ?
Laatste reacties